All Categories
Featured
Table of Contents
‘Het leek wel of alle kinderen vandaag een overdosis suiker hadden, zo gingen ze tekeer. kinesist zonhoven veroordeeld. kinesist zonhoven veroordeeld. Rik heeft wel drie keer een kind dat niet los wilde laten van me af moeten trekken. kinesist zonhoven veroordeeld. kinesist zonhoven veroordeeld. kinesist zonhoven veroordeeld.’ Lena, die de prinses die haar glazen muiltje verliest speelt, grinnikt en trekt langzaam mijn rits naar beneden, voorzichtig, zodat ik niet klem kom te zitten of de rits vastloopt tussen de meters gele stof van mijn rok. kinesist zonhoven veroordeeld. kinesist zonhoven veroordeeld.‘Wees maar blij dat wij de hele dag alleen maar mooi hoeven te zijn, ik heb vandaag wel zeven keer “een achterstevoren” gehoord.’In het begin moest ik daar heel erg aan wennen, aan die codes
Liever een kleuter met haar armpjes om mijn nek geslagen die niet wil loslaten, dan in dertig graden met een zwabber de maaginhoud van diezelfde kleuter uit de fontein vissen of van een bankje krabben. O, en laten we vooral niet de ‘ballon’ vergeten. Toen ik hier net werkte dacht ik steeds: wat kunnen wij eraan doen als er een kind zijn ballon heeft losgelaten? Is het de bedoeling dat het personeel erachteraan gaat rennen in een poging hem weer te vangen? Tot ik erachter kwam dat ‘een rode ballon in de hoofdstraat’ code was voor ‘er ligt bloed in de hoofdstraat’.
Vanaf die dag keek ik bij het horen van ‘een ballon’ niet meer omhoog zoals daarvoor.‘Ga jij nog iets leuks doen vanavond?’ vraagt Lena. Ik knik enthousiast - kinesist zonhoven veroordeeld. ‘Met de nieuwe Stephen King op de bank, mijn benen omhoog, een glas wijn en een bak popcorn.’Lena snuift. ‘Ik dacht meer aan 3D.’Dat is een code die we zelf bedacht hebben
Even twijfel ik, maar de vermoeidheid wint het toch. ‘Misschien een andere keer (kinesist zonhoven veroordeeld).’Lena veegt met een vochtig doekje haar theatermake-up van haar gezicht en knikt begrijpend, terwijl ik in mijn comfortabele joggingbroek glip. Na de hele dag in die dichtgesnoerde megajurk is het een verademing om iets aan te hebben dat gemakkelijk zit
‘Veel plezier met je boek!’Ik verlaat het park via de personeelsingang en loop net de steeg naar mijn appartement in als er de deur van de hoofdingang opengaat en er iemand met volle snelheid schreeuwend naar buiten stormt.‘Je doet je best maar. Trut!’ Schreeuwt hij met z’n middelvinger in de lucht en zijn blik nog naar achteren.
Net op het moment dat ik naar hem wil snauwen dat hij moet uitkijken, kijk ik hem aan en slik ik mijn opmerking in - kinesist zonhoven veroordeeld. Ik kijk recht in de bruine ogen van Aladin.‘Sorry, ik had je niet gezien,’ stamelt hij en krabbelt overeind terwijl hij driftig over zijn broek veegt
Zo schoon als het park is, zo smerig lijkt het gedeelte waar we allemaal wonen. Door elkaar heen trouwens. Er zijn geen aparte prinsen- en prinsessenflatten, en er is ook geen dierenflat voor de mensen in de harige pakken - kinesist zonhoven veroordeeld. Ik knik zachtjes en haal mijn schouders op. Ik kan alleen maar naar hem kijken en me verliezen in zijn ogen, die van dichtbij nog veel mooier zijn dan uit de verte.‘Ik zag jou wel,’ stamel ik
Ik heb je vaker gezien. Hier, in deze woning, bedoel ik. En in het park. Niet dat ik je stalk ofzo…’ Mooi. Nu moet hij wel denken dat ik gek ben, dat kan niet anders. Toch lacht hij vriendelijk.‘Ik heb jou ook wel eens gezien. Met Rik, toch?’Ik weet dat ik mijn mond open moet doen om te praten.
‘Eh ja, dat klopt. Ik ben, eh, Noa. Sorry, ik ben een beetje geschrokken, denk ik.’ Oké, het is geen al te briljante opmerking maar het is íéts. Hij kijkt boos achter zich - kinesist zonhoven veroordeeld. De deur blijft dicht.‘Snap ik, sorry dat ik je omver heb gelopen. Ik was met mijn gedachten ergens anders,’ verontschuldigt hij zich
‘Ik ben Ralf.’Ik probeer zo hard om iets grappigs te bedenken om te zeggen, dat mijn hersenen er gewoon pijn van doen. Maar hij is zo leuk van dichtbij dat ik geen woord kan verzinnen. Dat ik me zo lang afgesloten heb voor mannelijke aandacht werkt niet echt in mijn voordeel nu.‘Geeft niets.’ Alweer zo’n pareltje.‘Oké, gelukkig.
Ik blijf achter. Met de dringende behoefte om mijn hoofd tegen een muur te bonken. Net als ik mijn sleutel in het slot wil steken, vliegt de deur opnieuw open. Deze keer kan ik de persoon die naar buiten stormt nog net ontwijken (kinesist zonhoven veroordeeld). Het is Prinses Yasmine, maar zonder pruik en gekleed in een badjas, kijkt verwilderd in het rond
Haar badjas hangt halfopen en is slordig dichtgeknoopt. Ik zie een deel van haar borsten. Ze heeft blote voeten en het heeft er alle schijn van dat zij en Ralf midden in een flinke vrijpartij ruzie kregen, want haar lippenstift is uitgesmeerd en haar haar zit door de war.‘Hij is best lang, donker en gespierd.
Alsof ik niet weet wie Ralf is. Technisch gezien weet ik ook pas vijf minuten hoe hij heet, maar ach, dat is een kleinigheidje (kinesist zonhoven veroordeeld). Ik wijs expres de verkeerde kant op om Ralf een voorsprong te geven, want als hij echt met Yasmine had willen praten, dan was hij niet weggelopen
Een zeer schaars geklede jongen met een enorme hoeveelheid rood krullend borsthaar steekt zijn hoofd uit het raam - kinesist zonhoven veroordeeld. Hij schreeuwt naar Yasmine. ‘Heb je hem nog kunnen tegenhouden?’Ze krijgt een hoofd als een biet. Echt knalrood als ze naar mij kijkt. Dan zucht ze diep en schudt haar hoofd. ‘Hij was al weg
‘Dank je wel voor je hulp.’Ik knik alleen maar en kijk hoe ze de verkeerde kant op loopt. Net goed. Arme Ralf. Ik kan me helemaal niet voorstellen hoe rot hij zich moet voelen, want het heeft er alle schijn van dat hij zijn vriendin in bed heeft gevonden met die overbehaarde rode aap.
Pas als de kust veilig is, stap ik de gang in en neem ik de lift naar mijn appartement. kinesist zonhoven veroordeeld. Ik gooi mijn sleutels op het tafeltje in de hal en schop mijn crocs uit. In het voorbijlopen gris ik mijn boek van tafel en plof dan neer op mijn heerlijke bank
Een grote paarse hoekbank, vol met heerlijke, zachte kussens en met in de hoek een roze plaid die ik over mijn benen kan trekken als ik het koud krijg. Ik draai mijn lichaam een paar keer, eerst naar links, dan naar rechts, tot ik comfortabel lig en sla dan mijn boek open.
Ik ben pas op de tweede bladzijde als ik plotseling iets hoor. Het lijkt op een zacht geklop, maar ik verwacht niemand. kinesist zonhoven veroordeeld. Sinds ik alleen woon, kan ik geen Stephen King meer lezen zonder me bij elk geluid kapot te schrikken. Diep in de kussens weggezakt wacht ik af, en als er geen tweede klop volgt, besluit ik dat ik het verkeerd moet hebben gehoord en verdiep me weer in mijn boek
Duidelijker deze keer. En mijn brievenbus klappert nu ook.‘Noa? Noa, ben je daar?’Zuchtend sta ik op. Doen alsof ik er niet ben is een beetje moeilijk met die grote ramen hier en alle lampen aan (kinesist zonhoven veroordeeld). Als ik de deur opendoe, kijk ik recht in een bekend gezicht. Met zijn grote bruine ogen kijkt hij me aan
Ik zet een stap naar rechts en wenk hem dat hij binnen moet komen.‘Sorry dat ik je stoor, zeker na onze brute kennismaking net,’ begint hij. ‘Maar huisvesting is gesloten, er is morgen pas weer iemand aanwezig en ik heb helemaal niets bij me. Geen andere kleren, geen sleutels, geen telefoon en geen geld.
Ik heb mijn vader tot waanzin gedreven met alle katten, vogels en zelfs een keer een muis die ik mee naar huis nam toen ik nog klein was. kinesist zonhoven veroordeeld. Ik ben het nog niet verleerd, alleen komen de zwervers tegenwoordig naar mij toe in plaats van dat ik ze op moet pikken.‘Hoi Ralf
Latest Posts
Geconventioneerde Kinesist Lommel
Kinesist Deinze
Kinesist Mere